• Linda Moonen

Rustig blijven wanneer je kind dat niet is. Hoe dan?

Krijsen, schreeuwen, schoppen of slaan. Ze zetten de boel op de stelten. Als je net op het punt stond om weg te gaan, in gezelschap, op het schoolplein of terwijl je aan het koken bent. Hoewel we het niet graag toegeven; we laten ons allemaal af en toe gek maken, worden boos of verliezen ons geduld vaker dan we zouden willen. Dit is menselijk. Je bent niet de enige die hiermee worstelt. We hebben allemaal wel eens onze dag niet en het is helemaal niet erg als onze kinderen daar iets van meekrijgen. Af en toe uit je slof schieten mag dus! Dit gebeurt ons allemaal en hoort erbij.


Toch is het belangrijk om te onderzoeken naar wat helpend kan zijn om zélf rustig te blijven wanneer je kind overspoelt raakt door allerlei heftige emoties. Rustig blijven is een vaardigheid, iets wat je aandacht en oefening vraagt. Als je voor het eerst leert autorijden, ga je ook niet gelijk de snelweg op.. toch?


Ademhalen

Begint het te borrelen? Voel je de adrenaline oplopen? Luister dan naar je lichaam. Zet een stapje terug of liever nog; neem afstand. Door tijdig te luisteren naar deze signalen, kan je voorkomen dat de vlam in de pan slaat. Adem tien keer diep in en uit, daarmee breng je rust in je lijf. Vertel ook aan je kind wat je op zo'n moment gaat doen: 'Ik voel dat ik boos word en loop daarom even weg'.


De klok

Ochtendspits. Avondspits. Alles zélf willen doen. Of net voor vertrek ineens toch in een prinsessenjurk naar school willen terwijl jij nog snel op zoek bent naar je telefoon. Altijd maar die race tegen de klok. Dit proberen te winnen is heel vermoeiend.

Haast zorgt voor stress. Alles gaat mis. Je lontje wordt korter en korter. Het medicijn? Simpel: zorg ervoor dat je altijd voldoende tijd hebt. Hoe doe je dat? Sta een half uur eerder op, vul 's avonds de broodtrommels, leg spullen klaar of doe je boodschappen online. Hoe meer haast jij hebt, hoe meer kinderen gaan rekken en trekken.

Plannen

Een ander advies om de race tegen de klok (proberen) te winnen is plannen. Deed je vroeger binnen een half uur de boodschappen? Reken nu dan maar het dubbele. Want voordat je vertrokken bent, iedereen in de auto zit en jullie alle gangpaden van de AH hebben gezien, ben je met gemak een uurtje verder. Of meer... En zo werkt het voor alles eigenlijk; leg kleren alvast klaar, neem altijd (en overal) wat te eten mee naar toe én praat met je kind. Zo belangrijk! Leg uit wat jullie gaan doen, wat hij kan verwachten en waarom je dit voorbereid. Wie weet krijg je zelfs wel hulp! ;-)


Triggers

Driftbuien in het openbaar. Niet reageren op een vraag. Blijven zeuren. Constant geruzie tussen broer en zus. Het gedrag van je kind lokt een bepaalde emotie uit bij jezelf. Dit zijn je eigen triggers. Er komt iets omhoog wat bij jou hoort. Waar kan dit aan liggen? Heb je te hoge (of onrealistische) verwachtingen? Voel je je schuldig of onzeker? Of zie je het als een aanval op jezelf? Zit je wel lekker in je vel?

Wanneer je inzicht hebt in je eigen triggers en wat het is dat je eigenlijk nodig hebt, kan je kijken hoe je dit voor elkaar kunt krijgen. Waar heb je eigenlijk behoefte aan? Wat is het? Is het steun? Bevestiging? Hulp? Tijd voor jezelf? Het kan van alles zijn.


Verplaats je in je kind.

Veel frustraties komen voort vanuit onrealistische verwachtingen. Onbewust projecteren wij die op ons kind. Hoe hij zou moeten zijn, hoe hij zich zou moeten gedragen of wat hij al zou moeten kunnen. Wanneer je van een kleuter verwacht dat hij twee uur stil en rustig naast je in een restaurant blijft zitten, dan is het niet het kind dat zich moet leren aanpassen. Wie dan wel? Jij. Als ouder zal je je eigen verwachtingen dan echt moeten bijstellen. Wanneer je beseft dat jouw puber ineens meer vrijheid nodig heeft, kan je hier ook beter mee omgaan dan wanneer je geen kennis hebt over deze ontwikkelingsfase.


Denk aan jezelf. Maar écht!

Goed voor jezelf zorgen gaat verder dan een avondje borrelen met vrienden, een weekend weg of het reserveren van een massage. En 'alleen' boodschappen doen telt niet! Doordat we altijd 'aan staan' en zo gewend zijn om onze kinderen voorop te zetten, weten we soms niet meer wat onze eigen behoeften eigenlijk zijn. Weten wat je nodig hebt en er voor jezelf zijn. Dus... maak die balans op: Wat vreet energie? Wat geeft energie? En maak keuzes!


Ik hoop dat je de tools hebt gevonden waar je naar op zoek was en dat je tips die niet bij je passen naast je neerlegt. Want iedere ouder mag zijn eigen keuzes maken.


Heb je vragen over je kind? Stel ze! Ik denk graag met je mee.


Liefs,

Linda












1 weergave